Shotokan karate
Bij Senju Kannon Dojo beoefenen we Shotokan karate. Deze stijl wordt wereldwijd het meeste beoefend.
Karate vindt zijn oorsprong op het eiland Okinawa (Japan), waar inwoners eeuwen geleden manieren ontwikkelden om zich te verdedigen zonder wapens. Door de nauwe contacten met China vermengden Chinese vechtkunsten zich met de lokale stijl, die eenvoudigweg te (“hand”) werd genoemd. Omdat wapens lange tijd verboden waren, werd het lichaam zelf het wapen: vuisten, open handen en voeten werden ingezet voor zelfverdediging.
Aanvankelijk sprak men van to-te (“Chinese hand”), maar in de 20e eeuw kreeg de kunst een nieuwe naam: karate, “lege hand”. Deze naam benadrukte niet alleen het ongewapende karakter, maar ook het idee van eenvoud en innerlijke rust.
Een sleutelpersoon in de verspreiding van karate naar het vasteland van Japan was Gichin Funakoshi (1868–1957), ook wel de vader van het moderne karate genoemd. Samen met zijn zoon Gigo (Yoshitaka) Funakoshi (1906–1945) heeft hij deze stijl doorontwikkeld.
Shotokan was de naam van de eerste officiële dojo die Gichin Funakoshi heeft opgericht in 1936 in Mejiro. “Shoto” betekent “wuivende dennen” (de beweging van de naalden op de wind). Dit was Funakoshi’s schrijversnaam, die hij gebruikte onder poëtische en filosofische berichten aan zijn leerlingen. “Kan” betekent in het Japans “huis” of “hal”. Om hun sensei te eren maakten de leerlingen een bord voor Funakoshi, met daarop de vermelding “shoto-kan” dat ze boven de ingang van de hal hingen, waar hij les gaf. Zelf noemde hij dit altijd gewoon “karate”.
Funakoshi gaf in 1922 een demonstratie in Tokio die grote indruk maakte. Hij heeft daarna veel respect en aanzien ontvangen voor het verspreiden van karate door demonstraties en het promoten van de ontwikkeling van karate op honderden universiteiten in Japan. Ook na zijn overlijden bleven zijn leerlingen het karate beoefenen en doorgeven in hun dojo’s.
Door verschillen van mening tussen de dojo’s, zijn er ook binnen de stijl diverse stromingen ontstaan. Hiernaast zijn er diverse andere karatestijlen en martial art stromingen ontstaan, zoals bijvoorbeeld Wado-ryu, Shotokai, Shito-ryu, Goyu-ryu, Yoseikan Karate, Kyokushin, Tang soo do en Taekwondo.
Wat ooit begon als een geheime kunst van eenvoudige eilandbewoners, groeide zo uit tot een wereldwijde budo discipline, waarin kracht en techniek samengaan met discipline, respect en zelfbeheersing.
Het Shotokan karate van nu is met name ontwikkeld door een van de eerste leerlingen van Funakoshi, namelijk Masatoshi Nakayama, die de legacy in een serie boeken heeft weten te vatten.
LEES HIERONDER MEER OVER DE ERFENIS VAN GRONDLEGGER GICHIN FUNAKOSHI IN EEN DOCUMENT VAN ONZE EIGEN NEDERLANDSE GROOTMEESTERS!
VOLG ONS OP DE SOCIALS!
Kenmerken Shotokan
Een moderne Shotokan training is meestal opgebouwd uit de onderdelen kihon (basics), kata (vormen of patronen van bewegingen) en kumite (sparren). Dat is in onze lessen ook zo, zoals je ziet op de pagina op deze site daarover.
Kenmerkend voor onze Shotokan technieken zijn de diepe, lange standen in de kihon en kata’s, die zorgen voor stabiliteit, krachtige bewegingen en het versterken van de beenspieren. Het wordt ook gezien als een dynamische stijl, waarmee je anaerobe, krachtige technieken en snelheid ontwikkelt.
Op beginnersniveau trainen we meer op kracht en intensiteit. Gevorderde karateka’s (bruine en zwarte banders) ontwikkelen een meer vloeiende stijl waarbij er ook gebruik wordt gemaakt van meer geavanceerde blokkeringen, worpen en klemmen, die we ook in de hogere kata’s terug zien komen.
De kumite (gevecht) technieken worden zowel in de basis als in het kata getraind op beginners alsook gevorderden niveau, tevens met een (of meerdere) partner(s).
Filosofie
20 Guiding Principles of Karate
Gichin Funakoshi stelde “20 guiding principles of karate” op in de zogenaamde “Niju kun”, die het fundament vormen van de vechtkunst.
Deze twintig principes zijn sterk gebaseerd op bushido (“de weg van de krijger”, de ethische en gedragscode van de samoerai in Japan, een erecode die nadruk legt op deugden zoals loyaliteit, eer, moed, zelfdiscipline en respect) en Zen (Japanse term voor bereiken van innerlijke rust en helderheid door middel van meditatie en zelfreflectie) zijn een leidraad en representatief voor de filosofie van Shotokan. Ze verwijzen naar wijze lessen van nederigheid, respect, compassie, geduld en zowel een innerlijke als uiterlijke kalmte.
Het was Funakoshi’s overtuiging dat door karatebeoefening en observatie van deze twintig principes, het karakter van de beoefenaar van karate zal verbeteren.
De twintig principes zijn ook nu nog van onschatbare waarde voor elk individu en de maatschappij. Je vind ze dan ook hier op onze pagina, zoals ze in onze teachings en preachings worden geïntegreerd en geëerd.
Dojo Kun
De “dojo kun” bevat vijf filosofische regels, specifiek van toepassing op de trainingen in de dojo, namelijk:
1. STREEF NAAR PERFECTIE VAN JE KARAKTER;
2. WEES LOYAAL EN EERLIJK;
3. STREEF NAAR EXCELLENTIE;
4. RESPECTEER ANDEREN EN DE ETIQUETTEN;
5. ONTHOUD JE VAN GEWELDDADIG GEDRAG.
Deze regels worden ook wel de Vijf Stelregels van het Karate genoemd. De dojo kun wordt meestal op een muur in de dojo geplaatst en sommige shotokan-clubs reciteren de dojo kun aan het begin en/of einde van elke les om motivatie en een context voor verdere training te bieden.
RAAK GEÏNSPIREERD!
Kihon
Kihon basics is het beoefenen van basistechnieken in Shotokan Karate. Het omvat houdingen, blokkeringen, stoot- en traptechnieken, verschillende verplaatsingen en hun combinaties. Daarnaast ook de beoefening van Kihon Kata.
Kata
Kata wordt vaak beschreven als een vaste opeenvolging van karatebewegingen, in de vorm van een vooraf afgesproken gevecht tegen denkbeeldige tegenstanders. De kata bestaat uit een variatie van trap-, stoot-, slag- en veegtechnieken en blokkeringen. Qua lichaamsbeweging zien we in de verschillende kata stappen, verschuivingen, draaien, op de grond vallen en springen, met daarin een geleidelijke opbouw ten aanzien van de moeilijkheidsgraad.
In Shotokan is kata een performance of een demonstratie, waarbij elke techniek in potentie een dodelijke slag (ikken hisatsu) kan zijn, met bijzondere aandacht voor vorm en timing (ritme).
Naarmate de karateka ouder wordt, wordt er meer nadruk gelegd op de gezondheidsvoordelen van het beoefenen van kata, het bevorderen van fitness terwijl het lichaam zacht, soepel en behendig blijft. Hiermee kun je echter je voordeel doen op elke leeftijd.
Verschillende Shotokan-groepen hebben “kata” (vorm) uit andere stijlen in hun training geïntroduceerd. In het Shotokan kennen we 27 kata, waarvan er op de meeste plekken voornamelijk 26 worden beoefend.
Kumite
Kumite, of sparren (letterlijk ontmoeting van handen), is de praktische toepassing van kihon en kata op echte tegenstanders.
Beoefenaars van Shotokan leren eerst hoe ze de technieken die in kata worden onderwezen, kunnen toepassen op hypothetische tegenstanders door middel van kata bunkai. Kata bunkai rijpt dan tot gecontroleerde kumite.
Kumite wordt zo onderwezen in steeds toenemende complexiteit, van beginner tot gevorderde karateka. Een hoger niveau van kumite is freestyle sparren in één stap (jiyu ippon kumite). Het oefenen daarmee verbetert de vaardigheden in het vrij sparren (jiyu kumite) en biedt ook de mogelijkheid om met uitgebreidere tegenaanvallen (counters) te oefenen.
In het vrij sparren zijn twee trainingspartners vrij om elke karatetechniek of combinatie van aanvallen te gebruiken. Ook de verdediger is op elk moment vrij om te vermijden, blokkeren, counteren of aan te vallen met elke karatetechniek. Trainingspartners worden aangemoedigd om gecontroleerd en gericht contact te maken met hun tegenstander, maar hun aanval terug te trekken zodra er contact is gemaakt.
Dit maakt het mogelijk om een volledig scala aan technieken toe te passen (inclusief stoten en trappen tegen het gezicht, hoofd, nek en lichaam), maar behoudt natuurlijk altijd een zekere mate van controle en veiligheid voor de deelnemers. Werpen van je partner en het uitvoeren van takedowns zijn toegestaan bij vrij sparren, maar binnen competitiewedstrijden is langdurig clinchen, worstelen of grondwerk niet toegestaan, omdat Shotokan-karateka worden aangemoedigd om een gevecht te beëindigen met een enkele aanval (ippon), waardoor langere perioden van conflict of onnodig contact worden vermeden in situaties waarin er meer dan één aanvaller is.
“FIRST KNOW YOURSELF, THEN KNOW OTHERS.”
Kumite binnen de dojo wijkt vaak af van competitie kumite. In dojo kumite gaat het vaak meer om zelfverdediging en zijn alle technieken, binnen alle (juridische) redelijkheid, toegestaan. Denk daarbij aan stoten, open hand technieken, worpen, vegen, trappen, enz. In wedstrijdverband gelden bepaalde regels waarbinnen bepaalde technieken binnen specifieke doelgebieden geldig zijn. Technieken op gewrichten of de keel zijn met het oog op de veiligheid bijvoorbeeld verboden.
Het doel van wedstrijden is om punten te scoren door de toepassing van kumite principes en tegelijkertijd een spannende en competitieve sfeer te creëren, terwijl het doel van het trainen van kumite in de dojo is om voorbereid te zijn om een tegenstander in een realistische, gevaarlijke situatie uit te schakelen.
“YOU MAY TRAIN FOR A LONG TIME, BUT IF YOU MERELY MOVE YOUR HANDS AND FEET AND JUMP UP AND DOWN LIKE A PUPPET, LEARNING KARATE IS NOT VERY DIFFERENT FROM LEARNING A DANCE.
YOU WILL NEVER HAVE REACHED THE HEART OF THE MATTER; YOU WILL HAVE FAILED TO GRASP THE QUINTESSENCE OF KARATE-DO.”
Gradensysteem
In 1924 nam Funakoshi het kyu-/dangraden systeem en het uniform (keikogi) over, ontwikkeld door Kano Jigoro, de grondlegger van het judo. Dit systeem maakt gebruik van gekleurde banden (obi) om de rang aan te geven. Oorspronkelijk kende karate slechts drie kleuren band, namelijk wit, bruin en zwart (met rangen binnen elk).
Gradaties worden in karate gebruikt om ervaring en expertise aan te duiden. Zoals bij veel vechtsporten, gebruikt Shotokan hiervoor een systeem van gekleurde banden. De volgorde van kleuren variëren sterk van school tot school, maar kyu-graden worden aangeduid met kleuren die meestal donkerder worden naarmate een leerling shodan (de zwarte band c.q. eerste dan) nadert. Banden op dangraad niveau zijn altijd zwart, waarbij sommige scholen strepen gebruiken om verschillende rangen van zwarte banden aan te geven.
Examens voor de kyu graden (gele band tot en met bruine banden) worden gehouden en afgenomen in onze eigen dojo. Dangraad (zwarte band) examens worden extern afgenomen door een speciale, erkende examen commissie via het Shotokan Ryu Nederland Platform (Smaal) en bij de KBN (Karate-do Bond Nederland).
Meer informatie hierover tref je aan op deze site en op de website van Karate-do Smaal en de KBN.
Ontdek meer over de 20 Guiding Principles of Karate…
De andere principles volgen hier snel…volg ons ook op Facebook, daar vind je ze al!
Senju Kannon Dojo wordt gesponsord door
